2 Ocak 2012 Pazartesi

gitmezamanıgelmeliartık...

Yapacak bir şey bulamamak canımı çok sıkıyor. Oysa yapmam gereken bi dünya şey var. Okula gitmek, notları toplamak ders çalışmak, bitirilmeyi bekleyen kitapları bitirmek, yürüyüş yapmak... liste uzadıkça uzuyor. Ama ben boşlukta gibiyim. Nerden başlasam, ne yapsam bilemiyorum.
Zamanın hızla akıp gitmesidir canımı sıkan galiba. Ne ara finaller geldi çattı peki ben daha vizelerimin sonuçlarını bile bilmeden, ne ara bir yılı bitirip yeni bir yıldan günleri yaşamaya başladık? zaman kavramını yitirdi bu günlerde benim için.
Bunalım halleri bunlar sınav dönemi halleri.. Geçecek biliyorum.
Valizimi toplayıp ta yola koyulduğum zaman yüreğimdeki minik kuşlar kımıldanmaya başlayacak ta içime sığamayacaklar biliyorum. O zaman saatler çabucak geçsin isteyeceğim, evime bir an önce varmak için.
Annesine sarılınca insan unutuveriyor her şeyi de kendini dünyanın en değerli varlığı hissediyor o an. Yine öyle olacak, yine ben kendimi en değerli ve en mutlu hissedeceğim.
Sonraki günlerde arkadaşlarımla buluşurum.Yine her zaman gittiğimiz kafeye gidip otururuz. Devamında sohbetler, kahkahalar gelir. Yine bitmesini hiç istemeyeceğim saatlerim olacak. Uzun süredir dile getirmediysem de hepsini de çok özledim. Eksiklikleri hissedilen ve varlıkları mutluluk veren dostlara sahip olmak büyük ayrıcalık. Onların da aynı şeyleri düşünmeleri daha büyük bir ayrıcalık olsa gerek.
Evet uzun süredir dile getirilmeyen duygular var. Ki bu yüzden şuan emin olamadığım konular var. Ama bi gidebilsem artık kafamdaki bütün sorular cevabını bulacaktır biliyorum.


çok ama çok özledim herkesi her şeyi...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder